203 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) بار خدايا ، هر بنده اى از بندگانت كه سخن ما را كه از روى عدل است ، نه ستم و به مصلحت دين و دنياست ، نه به خلاف مصلحت ، بشنود و پس از شنيدن از آن سر برتابد و از ياريت بازايستد و در تقويت دين تو كاهلى كند ، - اى بزرگترين شاهدان - تو را عليه او به شهادت مىگيريم و نيز همهء موجوداتى را كه در زمين و آسمانت جاى داده اى به شهادت مىگيريم و تو از آن پس ما را از يارى او بىنياز فرماى و او را به گناهش بازخواست نماى . 204 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) ستايش خداوندى را كه برتر از آن است كه با آفريندگانش همانند باشد و فراتر از گفتار واصفان است . براى اصحاب بصيرت آشكار است ، به تدبيرهاى شگفتىآورش و از انديشهء توهم كنندگان پنهان است ، به جلال عزتش . عالم است بىآنكه علمى اندوخته باشد ، يا بر علمش افزون شود يا علم خود از علم ديگرى برگرفته باشد . آفرينندهء هر چيز است ، بدون انديشه و تأمّل . خداوندى كه تاريكيهايش پوشيده ندارد و از روشنها روشنى نستاند . نه شب او را فرا مىگيرد و نه روز بر او مىگذرد . نه ادراكش به ديدن است و نه علمش از طريق اخبار . از اين خطبه [ در وصف پيامبر ( ص ) ] او را با فروغ اسلام به رسالت فرستاد و مقدّم بر همه كسش برگزيد . به او ، پراكندگيها را به هم پيوست و پيروزمندان را به نيروى او درهم شكست . سختيها را به او آسان ساخت و ناهمواريها را به او هموار گردانيد تا گمراهيها را از چپ و راست پراكنده ساخت .